

LAKE & boat no.1
Czerwona wyspa chce dotknąć słońca
Zmienia się w żar codziennie bez końca
Trawa jest czarna lub purpurowa
Łódka wciąż pływa bo żem nie schował
Złociste drzewa widać z oddali
Pachną ciepłą jesienią starzec się żalił
Chciałby tam wrócić tylko to pamięta
Piękna ta wyspa chociaż przeklęta
Zabrała pamięć i już nie odda
Była zbyt piękna gorąca i dobra
SICK NO.2
Mały biały pokój przestrzeń bezcenna
Bezsenna pokrętna zła i przeklęta
Od początku do końca zostanie na zawsze
Można ją stłamsić zagłaskać to straszne
Bo wstanie i odda czasami przyjemnie
Kto widział te oczy nie zaśnie bezsennie
Dogłębnie i mocno przeszyje do woli
Jej a nie twojej Twoich paranoi
Piękne choć brzydkie brzydkie choć piękne
Diabeł to widzi zatrze brudne ręce
Lub zatrzesz co widzisz widzisz co nie widzisz
Budzisz sie zasypiasz juz nje wiesz w tej chwili
Wszystko sie miesza zmiesza cie dogłębnie
Trzecie czarne oko przeszyło ci serce


PINK LAGOON NO.3
Wypłynął statek piękny i wielki
Z białymi żaglami popiersiem syrenki
Opływał morza cumował w portach
Jego kapitan tak wiele oglądał
Lecz chciał coś więcej bo szukał laguny
Tej z opowieści piratów fortuny
Wciąż szukał choć starzał się w szybkim tempie
Bo rumu codziennie wypijał butelkę
Aż w jednej w końcu znalazł to złoto
Mapę do świata co szukał ochoczo
Cumy wyrzucił żagle rozstawił
Wpłynął z portu załogę zostawił
Chciał złoto dla siebie a pływać to umiał
Sztorm łajba tak bujał bardzo się zdumiał
Gdy statek roztrzaskał zły los go zastał
Żebra mu potrzaskał prosił bądź losie łaskaw
Gdy burza minęła przed oczami stanęła
Mu chwila śmierci lecz widok był piękny
Zimny czy ciepły ? Dobry czy przeklęty
Konieczny czy zbędny? Czysty czy mętny?
HOLIDAYS 201?R.
W lasach dziwne działy się rzeczy
Błąkały się zjawy by wiedźmy cieszyć
Siedziało pięćdziesiąt kotów nad rzeką
Miałczalo i wyło do siebie o mleko
W tym jednym lesie co malowałem
Topiłem się w rzece tej samej tej małej
Gdzie wiatry cieple w gąszczach szumiały
Zimne zimy śniegiem las przykrywały



FLOWERS NO.5
Kwiatów stado stało w wazonie
Dopóki miały to piły na zdrowie
Potem schły bo wszystko wypiły
Głowy swe ciężkie niżej nosiły
Spadały im płatki tym słabszym w kolejce
Pierwszym silniejsze padały późniejsze
Tańczyły taniec w swej ostatniej agonii
Pytały w boleściach kto na to pozwolił
Kto ich nie napoił dlaczego i czemu
Bo były stare niepotrzebne jej jemu
Wspomniały swe życie piękne się wydało
Przy tej boleści co je spotkało
Pamiętam jak rosłem na polu skowronki
Wróbelki śpiewały piszczały dzwonki
motylki latały burczały bąki
świerszcze cwierkaly cykady drapały
Wspominał kwiat jak był tak mały
Spadł płat ostatni na stolik czerwony
Podzielił swój żywot na cztery strony
ACT NO.6
Arcydziełem to nazywali
bo ktoś powiedział że ktoś inny to chwalił
A tamten zachwalał że to jest najlepsze
Że ktoś inny zapłacił jak za złoto i jeszcze
Inni mówili że gdzieś to widzieli
gdzieś na salonach a przy niedzieli
W świątyni z ambony padło słów parę
że każdy kto ma to będzie żył w chwale
A jeszcze inni tą sztukę nagą
chwalą że motywuje do walki z nadwagą
A co z jej wagą ogromna i wielka
ponoć widzieli ja kiedyś u prezydenta
I sam prezydent w wywiadzie wspomniał
oczywiście pochwalę bo to rzecz dobra
A mała plotka starczyła by w chwale
Papież okrzyknął święta za krótkich dni parę
Nikt o tym nie wiedział że dobra reklama
z tego malarza zrobiła pana
Okrył on prawdę akt sztuki wspaniałej
Jej pokaz zakończył się wielkim balem
Zwojował świat został sztuki mecenasem i katem
A tak naprawdę to tylko gówno obsypał brokatem


PALMS OVER SUNSET NO.7
Śpiewali szanty o pięknej plaży
piraci szkaradni , korsarze bez skazy
Podobno piwa tam leją bez końca
i to za darmo a ile słońca
Tam świeci codzień a noce są ciepłe
czerwone i piękne jeszcze polejcie
Kobiety kochają tam wszystkich piratów
korsarzy, bawiarzy , wszystkich kamratów
Tańców swawoli i głośnej harmonii
z gitarą bez końca także do woli
I żadnej niewoli też już tam nie ma
niewolnik nie klnie pięknie tam śpiewa
Klepie kapitan tam po ramieniu
i mówi nie będę wam kazał już sprzątać chlewu
Będę wam płacił ile zechcecie
ale tylko po co jak darmo tu jecie
Piękne marzenia są o tej wyspie
cieplutkiej gdzie kamienie ogniste
Prosto z wulkanu osrebrza woda
chłodna i słodka z dala purpurowa
Ileż o tej wyspie jest pięknych pieśni
o raju pirackim tak dużo treści
Żeby tam trafić trzeba być tylko piratem
oddać życie za flagę pod którą pływa statek
WIND, TREES, JAPAN NO.8
W taki chłód nawet gorące słońce wieczora
Staje się tak zimne że pragnę się schować
Pod koc gdzie jest ciepło gdzie wiatru nie ma
Co smaga policzki skórę jak mieczem rozdziera
Woda tak zimna ostatkiem nie zamarza
Mimo to wiśnia staje się twarda
Jej korą zamarza nie owocuje
Zimowych pszczół nie ma nie wykiełkuje
Nowe nasionko a jak powstała
ta wiśnia co rośnie tu przy tych skałach
Czy ktoś ją posadził czy spadła sama
Pestka wypluta gdzieś przez korsarza
Mróz no i wilgoć mgłę pragnie stwarzać
Rozszerza horyzont to strasznie zawadza
Wpada więcej światła co zwęża powieki
To co teraz widzę farba utrwalę na wieki



VOLCANO NO.9
Woda jak lawa dzięki temu słońcu
Pięknemu ciepłemu
Patrząc na ten wulkan zabrakło mu tlenu
Dymił i żarzył z dziobu pluł lawą
Gorącą ognistą
Spojrzał na dżunglę wielką i krzyknął
W trawie było słychać owady zwierzęta
trawy i palmy szumiące
Na każdym liściu purpurowe słońce
Nigdy tak ciepło parno i pięknie nie było
echo szepnęło
W tym czasie niebo ogniem splunęło
Pokryło żarem przepiękna wodę skały i
dżunglę wspaniała
Zdążył namalować nim lawą zalało
BLOOMING LOVE NO.10
Rosła gdzieś wisienka mała gdzieś na krańcu tego świata
No a wicher mocny zgubny wciąż nią bujał liście splatał
Gdy zakwitła w końcu piękna i kwiatami obsypała
Wicher mroźny wicher zgubny te gałęzie jej połamał
Lat musiało minąć parę by urosła i odżyła
Zimy ciężkie wiosny cudne bez owoców tak przeżyła
Lecz wiosenka wnet wybiła gdy się kwiatek znów pokazał
Jeden drugi trzeci czwarty widok cudny mi ukazał
Młodą parę w cieniu wiśni całującą się gorąco
Ona ich płatkami tuli daje im się cieszyć wiosną
On ją obejmował czule gdy padała mu w ramiona
Tak cię kocham gdy cię tulę moja luba narzeczona
Zbuduj dom mi pod tą wiśnią szminka jej była czerwona
Jak lipcowe wiśnie wiśni w końcu jest uszczęśliwiona


GOLDEN TREE'S BARK NO.11
Tylko głupek albo dziwak ścinał by to wielkie drzewo
Jest za grube i za ciężkie szkoda siły jest kolego
A on ścinał spluwał w dłonie choć odcisków miał bez liku
Drzewo miało złotą korę a on wiedział to po cichu
Gdy runęło już po latach korę właśnie pokazało
Ciężka złota i potężna króla z niego zrobić miało
Bo pomnożył ten majątek wielki piękny i potężny
Chcieli dotknąć kory chłopi i pozwalał im Król mężny
Zrobił wrogów sobie wielu znielubili go niektórzy
Okrzyknęli srebro lepszym i życzyli jemu zguby
Rozdał złota część biedakom korę trzymał w swej komnacie
A kawałek jej powiesił i oprawił w złotej szacie
Wieki wieków tak wisiała aż potomków mu okradli
I zabrali ten wycinek gdzies w świat wielki ten świt ładny
FATAMORGANA NO.12
W dzienniku zapisał podróżnik tak wielki pustynny
Której pustyni tak zwiedzał odmęty co stopy mu wypalały
Złote jej ścieżki znów się zasypały co wydeptały
Te dromadery araby z Arabii tak cieplej tak suchej
Że liść tu usycha wszystko tu wzdycha a potem zdycha
Z ciepła z gorąca bo jest tu gorąco jak kotle piekielnym
Choć ciepłym i pięknym bo te promienie słońca
Tak otulają zabierają w otchłań tak miła przyjazna
Czy to mnie dziś spotka? Lecz mała stokrotka
Zielona malutka wychodzi spod piasku widzę jego piórka
Gołąbka co leci przy słońcu tym miłym nie wierzę rzeka
Oaza tej chwili pragnąłem tak długo zatopić się w rzece
I napić jej słodkiej wody pod palmą już lecę
Kokosa zerwać banana z małpami skosztować
W tym cieniu tak pięknym go chwalił złapał piasek w zęby
Mówią oszalał kolejny pomyślał oaza to fatamorgana



SUN IN THE WATER NO.13
Wody głębokie słone i czarne
w dzień je rozświetla te słońce marne
Które jest ważne tylko na chwilę
gdy pali się grzeje a na noc ginie
W odmętach wody wody szkaradnej
bez słońca czarnej wody nieładnej
Wody co przez nie koloru nabiera
błękitu i żaru pięknego nieba
Choć niebo bez niego też jest dość marne
czarne i głuche trochę szkaradne
Ono maluje morze gdy płynę
FLAME NO.14
Płomień rozświetli te czarne
odmęty komnaty zamku mury te wielkie
Pomoże zawsze i wskaże drogę
choć czasem wspomoże też szkodę
Spali za dużo niźli powinien
ludzi zwierzęta przyrodę zabije
Ale nie wińmy niego samego
on jest bezbronny dla niejednego
Jeżeli tylko ktoś zły mu pomoże
roznieci go w lesie albo w oborze
W cieplutkim polu sianem pachnącym
świeżo skoszonym skąpanym słońcem
Zapali wszystko i się roznieci
mały bezbronny nawet dla dzieci
Na całym świecie kto jak używa
czyni nim dobro albo zabija


eye no.15
Spojrzałem w oczy niebieskie zielone
rozbiło mi życie na jedną stronę
Rzuciło dobre na drugą gorsze
i połączyło wszystko tym kosztem
Że wyszła dusza z ciała tej nocy
łapałem ją wtedy bardzo ochoczo
Bo chciała uciec w inne krainy
krainy dobra zła lecz w tej chwili
Ktoś złapał myśliciela który to głosił
wrzucił go w dyby a on przeprosił
Za filozofię i swoje nauki
bali się go starzy bali się głupi
Brodę obcięli wsadzili w beczkę
zepchnęli z góry na koniec jeszcze
Jak buty z ołowiu mu zakładali
wrzucali w rzekę krzyknął z oddali
Mądre trzy słowa co zmienić świat mogły
lecz zagłuszyły go dziadów modły
By czarownika nie filozofa
wrzucił Bóg do piekła ich proźba ochocza
moonlight no.16, 17, 18
Plaża tak wielka wyspa tak wielka
tak piękna nieskazitelna
Pisali pisarze barwili malarze
opowieści gadali bawiarze
Śpiewali pieśniarze bajki bajarze
pacynki strugali lalkarze
Choć była tak wielka nikt jej nie pamięta
przepadła dawno w odmętach
Spotkała ją szkoda jej piękna uroda
spoczywa w głębokich wodach
Złote wodospady palmy i liany
jej los został dawno przelany
Bananowce banany wszystkim zabrany
zakątek bardzo lubiany
Stworzona przez Boga tak bardzo jej szkoda
nie stanie tam żadna noga



dreamcore no.19
Otworzył oczy na wyspie czerwonej
oczy przeszklone czarno brązowe
Zobaczył księżyc gwiazdy fioletowe
niebo przeszklone niebo czerwone
Krwią z chmur spływało
do rzeki kapało do ziemii wlało głębiej wpływało
Podnieść się chciał lecz ciało zdrętwiało
ziemi dotykało rzeki się bało
Nieba wołało które świat mgłą okrywało
czucie zabrało krwi więcej chciało
W jednym momencie czucie oddało
głośno wołało wstawać kazało
Spojrzał w horyzont wyspy czerwonej
od palm fioletowej od piasku brązowej
Księżyc oślepiał oczy mu brązowe
od krwi czerwone mocno zmrużone
Nogi mu samo wyprostowało
iść mu kazało przed siebie kazało
Ciężar snu pokazało przyzwyczajało
że będzie mu mało
Krainy której tak wielu nie chciało
tak wielu chciało mu ukazało
oczy zmęczone będzie zamykało
czy otwierało nie powiedziało
Nigdy więcej się już nie odezwało
chodzić kazało po wieki (milczało)
pr. holland no.20
Jezioro wielkie było pradawne
Głębokie długie zimne i czarne
Mieszając się z błotem na ziemię wylało
Drzewa kamienie pola zalało
Bagna stwarzało wszystko zniszczało
Przez lata zwierzynie Bory stwarzało
Rosły w tym czasie bagna pradawne
Osuszać je chcieli lecz długo na marne
Pod ziemią pod zamkiem dalej jest jezioro
Choć osuszyli Holendrzy wszystko w około
Dokopać się nie da jest za głęboko
Zostań tam wodo topić nas po co?


fairy tree no.21
Pod drzewem bajkowym gruszki leżały
Latały Motyle trzmiele ptaszki ćwierkały
Pijacy śpiewali siedząc i dużo pijąc
Pies na nie nasikał przed słońcem się kryjąc
Ktoś domek zbudował na drzewie dla dzieci
Ktoś pod nie wyrzucał całe wory śmieci
Na wojnie wisielca tam kazali powiesić
By straszył wrogów a swoich miał cieszyć
Wiewiórki gniazda w nim budowały
Dzieci gałęzie łamały korę wyrywały
Para narzeczonych się pod nim całowała
On ją rozebrał a ona w cieniu się mu oddała
Żyło tak drzewo wschody zachody oglądało
Na ludzi coraz większe z góry spoglądało
Wiedzę ogromną o świecie tak zdobyło
Ale na co to mu i nam skoro nie mówiło


FALSE ANGELS NO.25
Do ognia wiedźma sypnęła garść potasowej soli
Płomień przybrał fioletową barwę kot się niepokoi
Mówiąc zaklęcie zapaliła absynt w tym samym kolorze
Krzywiąc się strasznie Wypiła krzyknęła o Boże
Rozlała na ziemię z ognia pokazał się anioł piękny
Ale upadły uśmiechnął się do niej szczerząc zęby
Skłonił się nisko mówi proś o co chcesz do woli
Dusze ci zabiorę ale nie będzie końca swawoli
Chce wyjść za księcia wypowiedziała swe życzenie
Powiedział proszę ja jestem księciem dusza była w cenie
Oszukał mądrą wiedźmę w sekundę diabeł wstrętny
Urodziła mu wiele dzieci co niszczyły świat piękny

windy night no.30
Co to za pora wiało za mocno żeby to wiedzieć ciemną porą nocną
Drzewa to czuły wiało tak mocno chmury zgarniało pękały głośno
To obraz tego utrwalonego wspomnienia sam nie wiem kogo czyjegoś westchnienia
Melancholii bolesnej lub miłej nostalgii z myślami wspomnień tej długiej walki
Barwy księżyca zimny kolor topiły zatopił się doszczętnie w tej dawnej chwili


red sun no.31
Ogniste słońce paliło pole i chłopów na nim co w robocie przeżywali niedole
Jeden westchnął panie mój miły daj nam choć chleba klęknął w jednej chwili
Pan spojrzał na niego i Biczem go przeszył lecz drugi przyszedł i chłopa pocieszył
Jeszcze godzina słońce zachodzi pracujmy nie jest tak ciężko dopóki jesteśmy młodzi
CACTI NO.32
Kaktusy na polu rosły wesoło
piasek wciąż sypał się z wiatrem w około
Kwiaty owoce rosły piękne na nich
lecz tamowały drogę kolcami
Drogę do wody tak wiele szkody
wyrządzić musiły mimo urody
W woli Kolenia ofiar niewinnych
do wodopoju idących bezsilnych
Aż w końcu znalazł się śmiałek jeden
wziął w ręce pierwszych z brzegu siedem
I wyrwał rośliny krwawiąc rozpaczliwe
przeszyły mu igły dłonie złośliwie
Następnych kilka kopał i łamał
krwi coraz więcej w piach im oddawał
W połowie drogi którą wytyczył
za innych ulgę oddał swe życie
Kaktusy do reszty krew mu wyssały
i potem z swych kwiatów się rozmnażały
Nie było śmiałków by drogę dokończyć
woleli codzień w bólu się łączyć
Idąc po wodę i drażniąc swe skóry
droga zarosła wiec chodzą przez góry
Inną długą drogą co trwa dni parę
a mogli dokończyć zadanie tak małe


STRANGELY CALM NO.33
Straszliwy spokój wlał się w tę wodę
dziwny i zimny w czerwonym kolorze
Z nieba pięknego choć przedziwnego
wielkiego do wody koloru zimnego
Snu czerwonego mojego chłodnego
obrazu morza tak przyćmionego
Snem ciężkim w oddechu MOJEGO
powodu bezdechu na płucach sennych ociężałego
Nie wchodź do wody bez sensu większego
moczyć w niej nawet palca jednego
Drugiego trzeciego potem czwartego
wciągnie cię w sidło snu bezkresnego
Nieprzerwanego długiego strasznego
w pamięci dawno zapomnianego
Jak życie w krainie upragnionego
spokoju króla snów zdegradowanego

GDAŃSK SKETCH NO.36
Czy pamiętasz jak zamarzła Motława?
Śniegiem sypana światłami zalana
Licznymi barów i śmiechami bez liku
czasem okraszona w pijackim krzyku
Wieczorów pięknych kolejek zziębniętych
Słonecznych dni pięknych w obiciach jej mętnych
Dogłębnych postaci i dachów obraz błędny
Krzywi się dłuży z falami piętrzy
Szczęśliwych wieczorów rzucanych pieniędzy
Do niej na szczęście żeby nikt nie żył w nędzy



BARI DAI SOGNI NO.37
Piękne zachody i wschody słońca
Plaże złociste i brzegiem idące
osoby się dziwią kiedy mnie widzą
Czasem się odwrócą kiedy mnie miną
Bo jestem inny w innym kolorze
Każdy się dziwi nikt nic nie powie
Tak tutaj jak w domu a jednak daleko
Daleko mi kraj swą myślą ucieka
Mimo że piękny to tu piękniejszy
Tu trochę dalszy a tam zimniejszy
Tam mi jest bliższy choć czasem przestaje
Ciekawe czy przyjdzie kiedyś myśl że tu zostaje
SPIAGGIA SELVAGGIA NO.38
Czerwone niebo błyszczącą woda
Zostawić tą plażę wszystkim jest szkoda
Wielki tu spokój bezludnej wyspy
Jesteś tu z dala tak z dala od wszystkich
Problemów i ludzi spokój tak duży
w słońcu ciepłym się całkiem zanurzyć
Ale już muszę odpłynąć z tej wyspy
Sen mi się skończył tak piękny i bliski


SPIAGGIA ROSSA NO.39
różowa fala różowa woda
różowe morze przy brzegu kłoda
Różowa palma piasek i droga
Pieni się burzy jak z sokiem soda
Dajcie mi chwilę krótką i jedną
Poczuć kolorów ciepłych napewno
Długo nie będę i szybko wrócę
Proszę mnie wpuście dajcie mi klucze
Do wyspy pięknej tej wyobraźni
Zaklętej , zakazanej jednej jak z baśni
Co Zakaz wstępu jest dla człowieka
Na wyspę różowa piękną ucieka
Tam już za często jak raz spróbuje
Kto był tam raz szczęście tylko tam czuje
TRAMANTA IN ACQUA NO.40
Wpadła raz kula ognista do morza
Żółta , kolorowa jak sól kąpielowa
Zaczęła rozpuszczać się w morzu
Dodając koloru na wodzie bez liku wzorów
Stworzyła kolorem jak sen bajecznym
Pięknym i żywym pięknym bezpiecznym
Kolory rozlało topiąc się w wodzie
Na palmy barwy wlało
a odbicie ich na te morze
Jak zwierciadło odbiło i rozświetliło
Lagunie i rybom życia ocaliło
Życia bez barw w czarnym cieniu sepii
Będzie przyjemne dla stworzeń
a kiedyś ich dzieci



VELA E COCCO NO.41
Bajeczko mała bajeczko piękna
bajeczko krótka bajeczko zziębnięta
Bajeczko długa Bajeczko ciepła
bajeczko straszna bajeczko przeklęta
Do snów krainy wołaj tym czasem
wołaj mnie wołaj i nie przestawaj
karm historiami i więcej dawaj
rybak na łajbie w sztorm niebezpieczny
zasypiał w sen dugi sen długowieczny
w bajce na łódce los cichy konieczny
spotka go tam będzie bezpieczny


LAZURROROSSO NO.51
Wypłynął statek piękny i wielki
Z białymi żaglami popiersiem syrenki
Opływał morza cumował w portach
Jego kapitan tak wiele oglądał
Lecz chciał coś więcej bo szukał laguny
Tej z opowieści piratów fortuny
Wciąż szukał choć starzał się w szybkim tempie
Bo rumu codziennie wypijał butelkę
Aż w jednej w końcu znalazł to złoto
Mapę do świata co szukał ochoczo
Cumy wyrzucił żagle rozstawił
Wpłynął z portu załogę zostawił
Chciał złoto dla siebie a pływać to umiał
Sztorm łajba tak bujał bardzo się zdumiał
Gdy statek roztrzaskał zły los go zastał
Żebra mu potrzaskał prosił bądź losie łaskaw
Gdy burza minęła przed oczami stanęła
Mu chwila śmierci lecz widok był piękny
Zimny czy ciepły ? Dobry czy przeklęty
Konieczny czy zbędny? Czysty czy mętny?
COLORFULL WOMAN NO.52
W lasach dziwne działy się rzeczy
Błąkały się zjawy by wiedźmy cieszyć
Siedziało pięćdziesiąt kotów nad rzeką
Miałczalo i wyło do siebie o mleko
W tym jednym lesie co malowałem
Topiłem się w rzece tej samej tej małej
Gdzie wiatry cieple w gąszczach szumiały
Zimne zimy śniegiem las przykrywały


FROMBORK NO.53
Wypłynął statek piękny i wielki
Z białymi żaglami popiersiem syrenki
Opływał morza cumował w portach
Jego kapitan tak wiele oglądał
Lecz chciał coś więcej bo szukał laguny
Tej z opowieści piratów fortuny
Wciąż szukał choć starzał się w szybkim tempie
Bo rumu codziennie wypijał butelkę
Aż w jednej w końcu znalazł to złoto
Mapę do świata co szukał ochoczo
Cumy wyrzucił żagle rozstawił
Wpłynął z portu załogę zostawił
Chciał złoto dla siebie a pływać to umiał
Sztorm łajba tak bujał bardzo się zdumiał
Gdy statek roztrzaskał zły los go zastał
Żebra mu potrzaskał prosił bądź losie łaskaw
Gdy burza minęła przed oczami stanęła
Mu chwila śmierci lecz widok był piękny
Zimny czy ciepły ? Dobry czy przeklęty
Konieczny czy zbędny? Czysty czy mętny?

A LITTLE PRINCE NO.59
– Co znaczy „oswoić”?
– Jest to pojęcie zupełnie zapomniane – powiedział lis.
– „Oswoić” znaczy „stworzyć więzy”.
– Stworzyć więzy?
– Oczywiście – powiedział lis. – Teraz jesteś dla mnie tylko małym chłopcem, podobnym do stu tysięcy małych chłopców. Nie potrzebuję ciebie. I ty mnie nie potrzebujesz. Jestem dla ciebie tylko lisem, podobnym do stu tysięcy innych lisów. Lecz jeżeli mnie oswoisz, będziemy się nawzajem potrzebować.
CYTAT MAŁY KSIĄŻĘ
BLACK KURSE FLAG NO.60
Otworzył się krater głęboki i tłusty Oczy czerwone wyjrzały z czeluści
Statek się bujał po wielkich falach Nurt mocny załogę co chwilę powalał
Kapitan wykrzyknął uciekać zabraniam Każdego kto zostanie po walce wyzwalam
Spłacę długi opłacę odpusty Pamiętny to rok osiemdziesiąty szusty
W średnich wiekach roku szesnastego Pierwszy co uciekł rzadką głowy jego
było ich sześciu co z nim zostało Wszystkich z nich spotkać to miało
Zagłada śmierć rychła i piekło pirackie Jeden uchował się na starej tratwie
Stary i brzydki od rumu i fajki Zielonej pisarki dobrej piratki
Co duszę mu koi aż do tej pory W chłodne i długie samotne wieczory
Nikt mu nie wierzy a wody się boi Choroba lądowa również go niepokoi
Nie ma na świecie już miejsca dla niego Gorszy jest nawet od wina taniego
Ono zadowoli prymitywny język A on wyklęty stary pirat wstrętny
Służył pod czarną zuchwałą flagą Losu nie oszukał i tak skończył tak samo



HAVE YOU SEEN A SNOW? NO.61
Otulcie się dłonie zimne gorącą wodą
W pęknięcia skóry z bólem mi wchodzą
Ciepłe promienie zamknięte w tej wodzie
Choć cały zmarznięty to jeszcze chodzę
Idę i czołgam się do ciepłej chwili
Pokój choć skromny to ciepły i miły
Chłód jest na zewnątrz śnieg ciągle spada
Choć bywa też miły tak czasem wypada
RED LAGOON NO.62
Pracuj i pracuj byle byś nie zamarzł
Im starszy tym gorzej bo można cię złamać
ciało zmęczone pracą bardzo łatwo pada
Na łajbie starego wielkiego korsarza
Bez chwili spokoju siły wciąż tracą tak bywa
Na łajnie Która przez zimne wody ten świat opływa
A bywa zadko w tych ciepłych stronach
Tam gdzie chceli tylko czuć słońce na ramionach.
Promień nadziei że to przeminie
Że będzie lepiej chociaż chwilę
Delektuj się życiem takim nie innym
Lub wyskocz z Łodzi czy jesteś tak silny ?


SUN IN THE WATER 2 NO.63
Słońce dziś w wodzie się utopiło
I grzało rybom grzało delfinom
Grzało też krabom w ich piękne szczypce
Grzało wodorostom ale zaraz zniknie
Piękne słoneczko co topi się w wodzie
Przygasa tak cieple takie ubogie
Wyjść musisz podnieść się z wody
Ciemny świat będzie bez twojej urody
SPIAGGIA LAZURRA NO.64
Lazurowa Wyspa nie miała księżniczek
Korsazy kusiła młodych syren wyciem
Przepraszam śpiewem bo śpiew to taki
Przy którym w uszy chleb wkładają rybacy
Wcale nie dla tego że jest taki brzydki
Wcale nie dla tego że płoszy im rybki
Dlatego że wycie to przyciąga do nich
Chcesz wtedy czuć dotyk tych dłoni
Lecz nie wiesz biedaku co Cię tam czeka
Nie chcesz poczuć jak ryba zjada człowieka


FOGGY CASTLE NO.65
Kiedy jest czas na miłość to się kłócicie
Kiedy na sen wtedy nie spicie
Gdy na zabawę problemem martwicie
A kiedy by żyć wtedy znów spicie
Zawsze pijecie gdy nie czas na picie
A kiedy czas wtedy marudzicie
Gdy piękna pogoda w pracy siedzicie
Na nie to co trzeba marnujecie życie
Czasu nigdy nie doliczycie
Pieniędzy i zdrowia nie policzycie
Marne tak bardzo jest wasze życie
Ludzie moi biedni Król wpisał w zeszycie
ORION TALK WITH THE DEMON NO.66
Chcesz płakać to płacz głośniej drogi Orionie
Płuca robią się ciężkie pocą ci się dłonie
Policzki blade glos się łamie a ty cichniesz
Chciałbyś płakać głośno w ciszy jak każdy znikniesz
Z tego świata odejdziesz lub odpłyniesz w
Ciężar na twych barkach wydaje się wielki
Diabeł tępym nożem podcina skrzydła jednym ruchem ręki
Twojego anioła który i tak jest jest już cierpki
Czujesz się taki pusty oschły patrząc na świat wielki
Piękny za razem mały za razem wstrętny
Chciałbym żebyś pamiętał nie cię zapamięta
Ostatnia twoja łza co skapnie wyschnie jak..
Urwana strona
Twoje Oko Orionie już nie jest tak krzepkie
Źrenice tak wielkie choć puste a niebo zamknięte
Dla Ciebie zamykam a piekło otworzę
Wstań już ze swych kolan …
Dalsze pismo nie czytelne

PINK MOUNTAIN NO.68
Różowa góra przedziwne miejsce dalej słychać w niej krzyki zaklęte
Zamknięte w niej bydło w różowej skorupie
Wciąż dyszy wciaz płacze wciąż ogień czuje
Z legend wiejskich i miejskich z dziada na ojca
Z matki na córkę z gościa do gościa
Legendę znają różowej góry fragment jej zobacz swym okiem czułym
Pierwsze szły psy i prowadziły wyklęte
Zwierzęta do cudnej lecz chwili daremnej
Szepnęły to koniom co dumne i wielkie pędziły szybkim ogromnym tempem
Krowy i owce jałówki baranki , koziołki strachliwe słuchały matki
I ojca byka małe cielaki wszystkie szły bo pomysł był taki
Zobaczyć co jest w stronie zakazu gdy ludzi wszystkie przegnały od razu
Nie mogły tam chodzić więc wyruszyły
Zginęły wszystkie jak to zrobiły?
Myślały ostatnie ze pierwsze się boją słów ludzkich i wrócić cha na to nie pozwolą
Myślały że kłamią że pożar jest wielki
Bunt został stłamszony każdy z nich wyklętym
Psy gryzły psy które wracały nie słuchać koziołki już mamy miały
Wielką ciekawość była za wielka
Próżne się stały ich i tak małe serca
Lecz prawda to była bo wulkan się ostał
Z zakazanej ziemi już dawno powstał
Człowiek brutalny choc jednak był mądry
Przy gorzkiej lawie okazał się dobry
Lecz było za późno zalało zrebaczki
Pieski cielaczki i wszystkie zwierzaczki


PINK FOREST NO.69
Różowe drzewa w fioletowym lesie
Wiatr chmury niesie bo się zbliża jesień
W fioletowym lesie chmury wpadły w drzewa
Na środku pola kocur się wygrzewa
Po środku tego lasu stoi sobie chatka
Nad różowym jeziorem chatka kurza łapka
W środku niej siedzi wiedźma ryby sobie łapie
Jeśli do niej przyjdziesz to cię zamknie w szafie
Będzie Cię męczyła po coś do niej przylazł
Jeszcze żaden grzybiarz nigdy od niej nie wylazł
Chatka kurza łapka łapie tych biedaków
Zakłada im czapki i wrzuca ich do lasu
Zmienia w muchomory to taki brzydki psikus
Nie mogą sie odmienić cicho szepczą wypuść
VERY OLD BOOK NO.70
Wpadła prosto do króliczej nory, mknąc obok sękatych drzew, gdzie mieszkają cienie.
„To kot? Istotnie, z tak zielonymi oczami i najszerszym uśmiechem, jaki kiedykolwiek widziano!”
Kot z Cheshire, w tak jasnych paskach, powitał ją magicznym blaskiem.
„W którą stronę powinnam pójść?” – zapytała z troską.
„To zależy od tego, dokąd chcesz zajść, moja droga!”
CYTAT ALICJA W KRAINIE CZARÓW


















