top of page

VIRTUAL GALLERY

SELECT A NUMBER TO INDULGE IN THE ART OR ACQUIRE THE WORK

DON SIMON

LAKE & boat no.1

Czerwona wyspa chce dotknąć słońca

Zmienia się w żar codziennie bez końca

Trawa jest czarna lub purpurowa

Łódka wciąż pływa bo żem nie schował 

Złociste drzewa widać z oddali 

Pachną ciepłą jesienią starzec się żalił 

Chciałby tam wrócić tylko to pamięta

Piękna ta  wyspa chociaż przeklęta

Zabrała pamięć i już nie odda

Była zbyt piękna gorąca i dobra 

SICK NO.2

Mały biały pokój przestrzeń bezcenna

Bezsenna pokrętna zła i przeklęta

Od początku do końca zostanie na zawsze

Można ją stłamsić zagłaskać to straszne

Bo wstanie i odda czasami przyjemnie 

Kto widział te oczy nie zaśnie bezsennie

Dogłębnie i mocno przeszyje do woli

Jej a nie twojej Twoich paranoi 

Piękne choć brzydkie brzydkie choć piękne

Diabeł to widzi zatrze brudne ręce

Lub zatrzesz co widzisz widzisz  co nie widzisz

Budzisz sie zasypiasz juz nje wiesz w tej chwili

Wszystko sie miesza zmiesza cie dogłębnie

Trzecie czarne oko przeszyło ci serce  

PINK LAGOON NO.3

Wypłynął statek piękny i wielki

Z białymi żaglami popiersiem syrenki

Opływał morza cumował w portach

Jego kapitan tak wiele oglądał

Lecz chciał coś więcej bo szukał laguny 

Tej z opowieści piratów fortuny

Wciąż szukał choć starzał się w szybkim tempie 

Bo rumu codziennie wypijał butelkę 

Aż w jednej w końcu znalazł to złoto 

Mapę do świata co szukał ochoczo

Cumy wyrzucił żagle rozstawił

Wpłynął z portu załogę zostawił 

Chciał złoto dla siebie a pływać to umiał

Sztorm łajba tak bujał bardzo się zdumiał

Gdy statek roztrzaskał zły los go zastał

Żebra mu potrzaskał prosił bądź losie łaskaw 

Gdy burza minęła przed oczami stanęła

Mu chwila śmierci lecz widok był piękny 

Zimny czy ciepły ? Dobry czy przeklęty 

Konieczny czy zbędny? Czysty czy mętny?

HOLIDAYS 201?R.

W lasach dziwne działy się rzeczy

Błąkały się zjawy by wiedźmy cieszyć

Siedziało pięćdziesiąt kotów nad rzeką 

Miałczalo i wyło  do siebie o mleko

W tym jednym lesie co malowałem 

Topiłem się w rzece tej samej tej małej

Gdzie wiatry cieple w gąszczach szumiały

Zimne zimy śniegiem las przykrywały 

FLOWERS NO.5

Kwiatów stado stało w wazonie 

Dopóki miały to piły na zdrowie

Potem schły bo wszystko wypiły

Głowy swe ciężkie niżej  nosiły 

Spadały im płatki tym słabszym w kolejce

Pierwszym silniejsze padały późniejsze

Tańczyły taniec w swej  ostatniej agonii

Pytały w boleściach kto na to pozwolił 

Kto ich nie napoił dlaczego i czemu

Bo były stare niepotrzebne jej jemu

Wspomniały swe życie piękne się wydało

Przy tej boleści co je spotkało 

Pamiętam jak rosłem na polu skowronki

Wróbelki śpiewały piszczały dzwonki

motylki latały burczały bąki 

świerszcze cwierkaly cykady drapały 

Wspominał kwiat jak był tak mały

Spadł płat ostatni na stolik czerwony 

Podzielił swój  żywot na cztery strony 

ACT NO.6

Arcydziełem to nazywali

bo ktoś powiedział że ktoś inny to chwalił 

A tamten zachwalał że to jest najlepsze 

Że ktoś inny zapłacił jak za złoto i jeszcze

Inni mówili że gdzieś to widzieli

gdzieś na salonach a przy niedzieli

W świątyni z ambony padło słów parę

że każdy kto ma to będzie żył w chwale

A jeszcze inni tą sztukę nagą

chwalą że motywuje do walki z nadwagą

A co z jej wagą ogromna i wielka

ponoć widzieli ja kiedyś u prezydenta 

I sam prezydent w wywiadzie wspomniał

oczywiście pochwalę bo to rzecz dobra

A mała plotka starczyła by  w chwale

Papież  okrzyknął  święta za krótkich dni parę

Nikt o tym nie wiedział że dobra reklama

z tego malarza zrobiła pana 

Okrył on prawdę akt sztuki wspaniałej 

Jej pokaz zakończył się wielkim balem 

Zwojował świat został sztuki mecenasem i katem  

A tak naprawdę to tylko gówno obsypał brokatem 

PALMS OVER SUNSET NO.7

Śpiewali szanty o pięknej plaży

piraci szkaradni , korsarze bez skazy

Podobno piwa tam leją bez końca

i to za darmo a ile słońca

Tam świeci codzień a noce są ciepłe

czerwone i piękne jeszcze polejcie

Kobiety kochają tam wszystkich piratów

korsarzy, bawiarzy , wszystkich kamratów 

Tańców swawoli i głośnej harmonii

z gitarą bez końca także do woli 

I żadnej niewoli też już tam nie ma

niewolnik nie klnie pięknie tam śpiewa

Klepie kapitan tam po ramieniu

i mówi nie będę wam kazał już sprzątać chlewu

Będę wam płacił ile zechcecie

ale tylko po co jak darmo tu jecie

Piękne marzenia są o tej wyspie

cieplutkiej gdzie kamienie ogniste

Prosto z wulkanu osrebrza woda

chłodna i słodka z dala purpurowa 

Ileż o tej wyspie jest pięknych pieśni

o raju pirackim tak dużo treści 

Żeby tam trafić trzeba być tylko piratem 

oddać życie za flagę pod którą pływa statek 

WIND, TREES, JAPAN NO.8

W taki chłód  nawet gorące słońce wieczora

Staje się tak zimne że pragnę się schować

Pod koc gdzie jest ciepło gdzie wiatru nie ma

Co smaga policzki skórę jak mieczem rozdziera

Woda tak zimna ostatkiem nie zamarza

Mimo to wiśnia staje się twarda 

Jej korą zamarza nie owocuje

Zimowych pszczół nie ma nie wykiełkuje

Nowe nasionko a jak powstała

ta wiśnia co rośnie tu przy tych skałach

Czy ktoś ją posadził czy spadła sama

Pestka wypluta gdzieś przez korsarza 

Mróz no i wilgoć mgłę pragnie stwarzać 

Rozszerza horyzont to strasznie zawadza

Wpada więcej światła co zwęża powieki

To co teraz widzę farba utrwalę na wieki 

VOLCANO NO.9

Woda jak lawa dzięki temu  słońcu 

Pięknemu ciepłemu 

Patrząc na ten wulkan zabrakło mu tlenu 

Dymił i żarzył z dziobu pluł lawą

Gorącą ognistą

Spojrzał na dżunglę wielką i krzyknął 

W trawie było słychać owady zwierzęta

trawy i palmy szumiące 

Na każdym liściu purpurowe słońce 

Nigdy tak ciepło parno i pięknie nie było

echo szepnęło 

W tym czasie niebo ogniem splunęło

Pokryło żarem przepiękna wodę skały i

dżunglę wspaniała

Zdążył namalować nim lawą zalało 

BLOOMING LOVE NO.10

Rosła gdzieś wisienka mała gdzieś na krańcu tego świata

No a wicher mocny zgubny wciąż nią bujał liście splatał 

Gdy zakwitła w końcu piękna i kwiatami obsypała

Wicher mroźny wicher zgubny te gałęzie jej połamał

Lat musiało minąć parę by urosła i odżyła 

Zimy ciężkie wiosny cudne bez owoców tak przeżyła 

Lecz wiosenka wnet wybiła gdy się kwiatek znów pokazał 

Jeden drugi trzeci czwarty widok cudny mi ukazał

Młodą parę w cieniu wiśni całującą się gorąco

Ona ich płatkami tuli daje im się cieszyć wiosną

On ją obejmował czule gdy padała mu w ramiona

Tak cię kocham gdy cię tulę moja luba narzeczona 

Zbuduj dom mi pod tą wiśnią szminka jej była czerwona 

Jak lipcowe wiśnie wiśni w końcu jest uszczęśliwiona 

GOLDEN TREE'S BARK NO.11

Tylko głupek albo dziwak ścinał by to wielkie drzewo 

Jest za grube i za ciężkie szkoda siły jest   kolego

A on ścinał spluwał w dłonie choć odcisków miał bez liku

Drzewo miało złotą korę a on wiedział to po cichu

Gdy runęło już po latach korę właśnie pokazało

Ciężka złota i potężna króla z niego zrobić miało

Bo pomnożył ten majątek wielki piękny i potężny

Chcieli dotknąć kory chłopi i pozwalał im Król mężny 

Zrobił wrogów sobie wielu znielubili go niektórzy

Okrzyknęli srebro  lepszym i życzyli jemu zguby

Rozdał złota część biedakom korę trzymał w swej komnacie

A kawałek jej powiesił i oprawił w  złotej szacie

Wieki wieków tak wisiała aż potomków mu okradli

I zabrali ten wycinek gdzies w świat wielki ten świt ładny 

FATAMORGANA NO.12

W dzienniku zapisał podróżnik tak wielki pustynny

Której pustyni tak zwiedzał odmęty co stopy mu wypalały 

Złote jej ścieżki znów się zasypały co wydeptały

Te dromadery araby z Arabii tak cieplej tak suchej 

Że liść tu usycha wszystko tu wzdycha a potem zdycha

Z ciepła z gorąca bo jest tu gorąco jak kotle piekielnym

Choć ciepłym i pięknym bo te promienie słońca

Tak otulają zabierają w otchłań tak miła przyjazna

Czy to mnie dziś spotka? Lecz mała stokrotka 

Zielona malutka wychodzi spod piasku widzę jego piórka

Gołąbka co leci przy słońcu tym miłym nie wierzę rzeka

Oaza tej chwili pragnąłem tak długo zatopić się w rzece

I napić jej słodkiej wody pod palmą już lecę

Kokosa zerwać banana z małpami skosztować

W tym cieniu tak pięknym go chwalił złapał piasek w zęby 

Mówią oszalał kolejny pomyślał oaza to fatamorgana 

SUN IN THE WATER NO.13

Wody głębokie słone i czarne

w dzień je rozświetla te słońce marne

Które jest ważne tylko na chwilę

gdy pali się grzeje a na noc ginie

W odmętach wody wody szkaradnej

bez słońca czarnej wody nieładnej 

Wody co przez nie koloru nabiera

błękitu i żaru pięknego nieba 

Choć niebo bez niego też jest dość marne

czarne i głuche trochę szkaradne 

Ono maluje morze gdy płynę 

FLAME NO.14

Płomień rozświetli te czarne

odmęty komnaty zamku mury te wielkie 

Pomoże zawsze i wskaże drogę

choć czasem wspomoże też szkodę

Spali za dużo niźli powinien

ludzi zwierzęta przyrodę zabije 

Ale nie wińmy niego samego

on jest bezbronny dla niejednego

Jeżeli tylko ktoś zły mu pomoże

roznieci go w lesie albo w oborze

W cieplutkim polu sianem pachnącym

świeżo skoszonym skąpanym słońcem 

Zapali wszystko i się roznieci

mały bezbronny nawet dla dzieci 

Na całym świecie kto jak używa

czyni nim dobro albo zabija 

eye no.15

Spojrzałem w oczy niebieskie zielone

rozbiło mi życie na jedną stronę

Rzuciło dobre na drugą gorsze

i połączyło wszystko tym kosztem 

Że wyszła dusza z ciała tej nocy

łapałem ją wtedy bardzo ochoczo

Bo chciała uciec w inne krainy

krainy dobra zła lecz w tej chwili

Ktoś złapał myśliciela który to głosił

wrzucił go w dyby a on przeprosił 

Za filozofię i swoje nauki

bali się go starzy bali się głupi 

Brodę obcięli wsadzili w beczkę

zepchnęli z góry na koniec jeszcze 

Jak buty z ołowiu mu zakładali

wrzucali w rzekę krzyknął z oddali

Mądre trzy słowa co zmienić świat mogły

lecz zagłuszyły go dziadów modły

By czarownika nie filozofa

wrzucił Bóg do piekła ich proźba ochocza 

moonlight no.16, 17, 18

Plaża tak wielka wyspa tak wielka

tak piękna nieskazitelna 

Pisali pisarze barwili malarze

opowieści gadali bawiarze 

Śpiewali pieśniarze bajki bajarze

pacynki strugali lalkarze

Choć była tak wielka nikt jej nie pamięta

przepadła dawno w odmętach

Spotkała ją szkoda jej piękna uroda

spoczywa w głębokich wodach 

Złote wodospady palmy i liany

jej los został dawno przelany 

Bananowce banany wszystkim zabrany

zakątek bardzo lubiany 

Stworzona przez Boga tak bardzo jej szkoda

nie stanie tam żadna noga 

dreamcore no.19

Otworzył oczy na wyspie czerwonej

oczy przeszklone czarno brązowe 

Zobaczył księżyc gwiazdy fioletowe

niebo przeszklone niebo czerwone 

Krwią z chmur spływało

do rzeki kapało do ziemii wlało głębiej wpływało 

Podnieść się chciał lecz ciało zdrętwiało

ziemi dotykało rzeki się bało

Nieba wołało które świat mgłą okrywało

czucie zabrało krwi więcej chciało 

W jednym momencie czucie oddało

głośno wołało wstawać kazało 

Spojrzał w horyzont wyspy czerwonej

od palm fioletowej od piasku brązowej

Księżyc oślepiał oczy mu brązowe

od krwi czerwone mocno zmrużone 

Nogi mu samo wyprostowało

iść mu kazało  przed siebie kazało 

Ciężar snu pokazało przyzwyczajało

że będzie mu mało 

Krainy której tak wielu nie chciało

tak wielu chciało mu ukazało

oczy zmęczone będzie zamykało

czy otwierało nie powiedziało 

Nigdy więcej się już nie odezwało

chodzić kazało po wieki (milczało)

pr. holland no.20

Jezioro wielkie było pradawne 

Głębokie długie zimne i czarne

Mieszając się z błotem na ziemię wylało

Drzewa kamienie pola zalało

Bagna stwarzało wszystko zniszczało

Przez lata zwierzynie Bory stwarzało 

Rosły w tym czasie bagna pradawne 

Osuszać je chcieli lecz długo na marne

Pod ziemią pod zamkiem dalej jest jezioro

Choć osuszyli Holendrzy wszystko w około

Dokopać się nie da jest za głęboko

Zostań tam wodo topić nas po co?

fairy tree no.21

Pod drzewem bajkowym gruszki leżały 

Latały Motyle trzmiele ptaszki ćwierkały

Pijacy śpiewali siedząc i dużo pijąc

Pies na nie nasikał przed słońcem się kryjąc 

Ktoś domek zbudował na drzewie dla dzieci

Ktoś pod nie wyrzucał całe wory śmieci 

Na wojnie wisielca tam kazali powiesić 

By straszył wrogów a swoich miał cieszyć 

Wiewiórki gniazda w nim budowały 

Dzieci gałęzie łamały korę wyrywały 

Para narzeczonych się pod nim całowała

On ją rozebrał a ona w cieniu się mu oddała

Żyło tak drzewo wschody zachody oglądało  

Na ludzi coraz większe z góry spoglądało

Wiedzę ogromną o świecie tak zdobyło 

Ale na co to mu i nam skoro nie mówiło

FALSE ANGELS NO.25

Do ognia wiedźma sypnęła garść potasowej soli 

Płomień przybrał fioletową barwę kot się niepokoi

Mówiąc zaklęcie zapaliła absynt w tym samym kolorze

Krzywiąc się strasznie Wypiła krzyknęła o Boże 

Rozlała na ziemię  z ognia pokazał się anioł  piękny 

Ale upadły uśmiechnął się do niej szczerząc zęby

Skłonił się nisko mówi proś o co chcesz do woli 

Dusze ci zabiorę ale nie będzie  końca swawoli 

Chce wyjść za księcia wypowiedziała swe życzenie 

Powiedział proszę ja jestem księciem dusza była w cenie 

Oszukał mądrą wiedźmę w sekundę diabeł wstrętny 

Urodziła mu wiele dzieci co niszczyły świat piękny 

golden summer no.29

Ogromna wyspa złota calutka.

Mimo że jest noc cała cieplutka.

Mimo że jest noc złota żółciutka.

Wystarczy kąpiel nawet króciutka.

By czuć się jak cesarz albo Król złoty

Szczęścia choć chwilę zaznać tej mocy

Od świtu w południe do samej północy 

Nie czuć już zimna nie wołać pomocy 

windy night no.30

Co to za pora wiało za mocno żeby to wiedzieć ciemną porą nocną 

Drzewa to czuły wiało tak mocno chmury zgarniało pękały głośno 

To obraz tego utrwalonego wspomnienia sam nie wiem kogo czyjegoś westchnienia 

Melancholii bolesnej lub miłej nostalgii z myślami wspomnień tej długiej walki 

Barwy księżyca zimny kolor topiły zatopił się doszczętnie w tej dawnej chwili 

red sun no.31

Ogniste słońce paliło pole i chłopów na nim co w robocie przeżywali niedole 

Jeden  westchnął panie mój miły daj nam choć chleba klęknął w jednej chwili

Pan spojrzał na niego i Biczem go przeszył lecz drugi przyszedł i chłopa pocieszył

Jeszcze godzina słońce zachodzi pracujmy nie jest tak ciężko dopóki jesteśmy młodzi

CACTI NO.32

Kaktusy na polu rosły wesoło

piasek wciąż sypał się z wiatrem w około

Kwiaty owoce  rosły piękne  na nich

lecz tamowały drogę kolcami

Drogę do wody tak wiele szkody

wyrządzić musiły mimo urody 

W woli Kolenia ofiar niewinnych

do wodopoju idących bezsilnych 

Aż w końcu znalazł się śmiałek jeden

wziął w ręce pierwszych z brzegu siedem

I wyrwał rośliny krwawiąc  rozpaczliwe

przeszyły mu igły dłonie złośliwie

Następnych kilka kopał i łamał

krwi coraz więcej w piach im oddawał 

W połowie drogi którą wytyczył

za innych ulgę oddał swe życie 

Kaktusy do reszty krew mu wyssały

i potem z swych kwiatów się rozmnażały 

Nie było śmiałków by drogę dokończyć

woleli codzień w bólu się łączyć

Idąc po wodę i drażniąc swe skóry

droga zarosła wiec chodzą przez góry 

Inną długą drogą co trwa dni parę

a mogli dokończyć zadanie tak małe 

STRANGELY CALM NO.33

Straszliwy spokój wlał się w tę wodę

dziwny i zimny w czerwonym kolorze 

Z nieba pięknego choć przedziwnego

wielkiego do wody koloru zimnego

Snu czerwonego  mojego chłodnego

obrazu morza tak przyćmionego 

Snem ciężkim w oddechu MOJEGO

powodu bezdechu  na płucach sennych ociężałego 

Nie wchodź do wody bez sensu większego

moczyć w niej nawet palca jednego

Drugiego  trzeciego potem czwartego

wciągnie cię w sidło snu bezkresnego 

Nieprzerwanego długiego strasznego

w pamięci dawno zapomnianego 

Jak życie w krainie upragnionego

spokoju króla snów zdegradowanego 

COPY - EDGAR DEGAS
GREEN Dancer 1879 no.34

Zielony kolor symbolizuje przyrodę 

Życie nadzieję odrodzenie harmonię 

W balecie który tak często malował 

Czemu ten taniec tak mu się podobał

Widział on ruch który męczy baletnice

Ćwiczenia nad którymi spędzają swe życie

GDAŃSK SKETCH NO.36

Czy pamiętasz jak zamarzła Motława?

Śniegiem sypana światłami zalana 

Licznymi barów i śmiechami bez liku

czasem okraszona  w pijackim krzyku

Wieczorów pięknych kolejek zziębniętych 

Słonecznych dni pięknych w obiciach  jej mętnych

Dogłębnych postaci i dachów obraz błędny 

Krzywi się dłuży z falami piętrzy 

Szczęśliwych wieczorów rzucanych pieniędzy

Do niej na szczęście żeby nikt nie żył w nędzy 

BARI DAI SOGNI NO.37

Piękne zachody i wschody słońca 

Plaże złociste i brzegiem idące 

osoby się dziwią kiedy mnie widzą 

Czasem się odwrócą kiedy mnie miną 

Bo jestem inny w innym kolorze

Każdy się dziwi nikt nic nie powie

Tak tutaj jak w domu a jednak daleko 

Daleko mi kraj swą myślą ucieka 

Mimo że piękny to tu piękniejszy 

Tu trochę dalszy a tam zimniejszy 

Tam mi jest bliższy choć czasem przestaje 

Ciekawe czy przyjdzie kiedyś myśl że tu zostaje 

SPIAGGIA SELVAGGIA NO.38

Czerwone niebo błyszczącą woda

Zostawić tą plażę wszystkim jest szkoda 

Wielki tu spokój bezludnej wyspy 

Jesteś tu z dala tak z dala od wszystkich 

Problemów i ludzi spokój tak duży 

w słońcu ciepłym się całkiem zanurzyć 

Ale już muszę odpłynąć z tej wyspy 

Sen mi się skończył tak piękny i bliski 

SPIAGGIA ROSSA NO.39

różowa fala różowa woda 

różowe morze przy brzegu kłoda 

Różowa palma piasek i droga 

Pieni się burzy jak z sokiem soda 

Dajcie mi chwilę krótką i jedną 

Poczuć kolorów ciepłych napewno 

Długo nie będę i szybko wrócę 

Proszę mnie wpuście dajcie mi klucze 

Do wyspy pięknej tej wyobraźni 

Zaklętej , zakazanej jednej jak z baśni 

Co Zakaz wstępu jest dla człowieka 

Na wyspę różowa piękną ucieka 

Tam już za często jak raz spróbuje

Kto był tam raz szczęście tylko tam czuje

TRAMANTA IN ACQUA NO.40

Wpadła raz kula ognista do morza

Żółta , kolorowa jak sól kąpielowa 

Zaczęła rozpuszczać się w morzu 

Dodając koloru na wodzie bez liku wzorów 

Stworzyła kolorem jak sen bajecznym 

Pięknym i żywym pięknym bezpiecznym

Kolory rozlało topiąc się w wodzie 

Na palmy barwy wlało

a odbicie ich na te morze 

Jak zwierciadło odbiło i rozświetliło 

Lagunie i rybom życia ocaliło 

Życia bez barw w czarnym cieniu sepii 

Będzie przyjemne  dla stworzeń

a kiedyś ich dzieci

VELA E COCCO NO.41

Bajeczko mała bajeczko piękna
bajeczko krótka bajeczko zziębnięta 

Bajeczko długa Bajeczko ciepła
bajeczko straszna  bajeczko przeklęta 

Do snów krainy wołaj tym czasem

wołaj mnie wołaj i nie przestawaj

karm historiami i więcej dawaj

rybak na łajbie w sztorm niebezpieczny

zasypiał w sen dugi sen długowieczny 

w bajce na łódce los cichy konieczny

spotka go tam będzie bezpieczny 

spiaggia nera bianca grande no.44

wiersz nie dokończony

LAZURROROSSO NO.51

Wypłynął statek piękny i wielki

Z białymi żaglami popiersiem syrenki

Opływał morza cumował w portach

Jego kapitan tak wiele oglądał

Lecz chciał coś więcej bo szukał laguny 

Tej z opowieści piratów fortuny

Wciąż szukał choć starzał się w szybkim tempie 

Bo rumu codziennie wypijał butelkę 

Aż w jednej w końcu znalazł to złoto 

Mapę do świata co szukał ochoczo

Cumy wyrzucił żagle rozstawił

Wpłynął z portu załogę zostawił 

Chciał złoto dla siebie a pływać to umiał

Sztorm łajba tak bujał bardzo się zdumiał

Gdy statek roztrzaskał zły los go zastał

Żebra mu potrzaskał prosił bądź losie łaskaw 

Gdy burza minęła przed oczami stanęła

Mu chwila śmierci lecz widok był piękny 

Zimny czy ciepły ? Dobry czy przeklęty 

Konieczny czy zbędny? Czysty czy mętny?

COLORFULL WOMAN NO.52

W lasach dziwne działy się rzeczy

Błąkały się zjawy by wiedźmy cieszyć

Siedziało pięćdziesiąt kotów nad rzeką 

Miałczalo i wyło  do siebie o mleko

W tym jednym lesie co malowałem 

Topiłem się w rzece tej samej tej małej

Gdzie wiatry cieple w gąszczach szumiały

Zimne zimy śniegiem las przykrywały 

FROMBORK NO.53

Wypłynął statek piękny i wielki

Z białymi żaglami popiersiem syrenki

Opływał morza cumował w portach

Jego kapitan tak wiele oglądał

Lecz chciał coś więcej bo szukał laguny 

Tej z opowieści piratów fortuny

Wciąż szukał choć starzał się w szybkim tempie 

Bo rumu codziennie wypijał butelkę 

Aż w jednej w końcu znalazł to złoto 

Mapę do świata co szukał ochoczo

Cumy wyrzucił żagle rozstawił

Wpłynął z portu załogę zostawił 

Chciał złoto dla siebie a pływać to umiał

Sztorm łajba tak bujał bardzo się zdumiał

Gdy statek roztrzaskał zły los go zastał

Żebra mu potrzaskał prosił bądź losie łaskaw 

Gdy burza minęła przed oczami stanęła

Mu chwila śmierci lecz widok był piękny 

Zimny czy ciepły ? Dobry czy przeklęty 

Konieczny czy zbędny? Czysty czy mętny?

A LITTLE PRINCE NO.59

– Co znaczy „oswoić”?

– Jest to pojęcie zupełnie zapomniane – powiedział lis.

– „Oswoić” znaczy „stworzyć więzy”.

– Stworzyć więzy?

– Oczywiście – powiedział lis. – Teraz jesteś dla mnie tylko małym chłopcem, podobnym do stu tysięcy małych chłopców. Nie potrzebuję ciebie. I ty mnie nie potrzebujesz. Jestem dla ciebie tylko lisem, podobnym do stu tysięcy innych lisów. Lecz jeżeli mnie oswoisz, będziemy się nawzajem potrzebować.

​

CYTAT MAŁY KSIĄŻĘ

BLACK KURSE FLAG NO.60

Otworzył się krater głęboki i tłusty  Oczy czerwone wyjrzały z czeluści

Statek się bujał po wielkich falach Nurt mocny załogę co chwilę powalał 

Kapitan wykrzyknął uciekać zabraniam  Każdego kto zostanie po walce wyzwalam 

Spłacę długi opłacę odpusty Pamiętny to rok osiemdziesiąty szusty 

W średnich wiekach roku szesnastego  Pierwszy co uciekł rzadką głowy jego 

było ich sześciu co z nim zostało  Wszystkich z nich spotkać to miało

Zagłada śmierć rychła i piekło pirackie  Jeden uchował się na starej tratwie 

Stary i brzydki od rumu i fajki Zielonej pisarki dobrej piratki 

Co duszę mu koi aż do tej pory  W chłodne i długie samotne wieczory

Nikt mu nie wierzy a wody się boi  Choroba lądowa również go niepokoi 

Nie ma na świecie już miejsca dla niego  Gorszy jest nawet od wina taniego 

Ono zadowoli prymitywny język  A on wyklęty stary pirat wstrętny  

Służył pod czarną zuchwałą flagą  Losu nie oszukał i tak skończył tak samo 

HAVE YOU SEEN A SNOW? NO.61

Otulcie się dłonie zimne gorącą wodą 

W pęknięcia skóry z bólem mi wchodzą 

Ciepłe promienie zamknięte w tej wodzie 

Choć cały zmarznięty to jeszcze chodzę 

Idę i czołgam się do ciepłej chwili 

Pokój choć skromny to ciepły i miły 

Chłód jest na zewnątrz śnieg ciągle spada

Choć bywa też miły tak czasem wypada

RED LAGOON NO.62

Pracuj i pracuj byle byś nie zamarzł 

Im starszy tym gorzej bo można cię złamać

ciało zmęczone pracą bardzo łatwo pada 

Na łajbie starego wielkiego korsarza 

Bez chwili spokoju  siły wciąż tracą tak bywa 

 Na łajnie Która przez zimne wody ten świat opływa 

A bywa zadko w tych ciepłych stronach

Tam gdzie chceli tylko czuć słońce  na ramionach. 

Promień nadziei że to przeminie

Że będzie lepiej chociaż chwilę  

Delektuj się życiem takim nie innym 

Lub wyskocz z Łodzi czy jesteś tak silny ?

SUN IN THE WATER 2 NO.63

Słońce dziś w wodzie się utopiło 

I grzało rybom grzało delfinom

Grzało też krabom w ich piękne szczypce 

Grzało wodorostom ale zaraz zniknie 

Piękne słoneczko co topi się w wodzie 

Przygasa tak cieple takie ubogie 

Wyjść musisz podnieść się z wody 

Ciemny świat będzie bez twojej urody 

SPIAGGIA LAZURRA NO.64

Lazurowa Wyspa nie miała księżniczek

Korsazy kusiła młodych syren wyciem

Przepraszam  śpiewem bo śpiew to taki

Przy którym w uszy chleb wkładają rybacy

Wcale nie dla tego że jest taki brzydki 

Wcale nie dla tego że płoszy im rybki 

Dlatego że wycie to przyciąga do nich 

Chcesz wtedy czuć dotyk tych dłoni 

Lecz nie wiesz biedaku co Cię tam czeka

Nie chcesz poczuć jak ryba zjada człowieka

FOGGY CASTLE NO.65

Kiedy jest czas na miłość to się kłócicie

Kiedy na sen wtedy nie spicie

Gdy na zabawę problemem martwicie

A kiedy by żyć wtedy znów spicie

Zawsze pijecie gdy nie czas na picie

A kiedy czas wtedy marudzicie 

Gdy piękna pogoda w pracy siedzicie

Na nie to co trzeba marnujecie życie

Czasu nigdy nie doliczycie

Pieniędzy i zdrowia nie policzycie

Marne tak bardzo jest wasze życie

Ludzie moi biedni Król wpisał w zeszycie 

ORION TALK WITH THE DEMON NO.66

Chcesz płakać to  płacz głośniej drogi Orionie

Płuca robią się ciężkie pocą ci się dłonie 

Policzki blade glos się łamie a ty cichniesz 

Chciałbyś  płakać głośno w ciszy jak każdy znikniesz

Z tego świata odejdziesz lub odpłyniesz w   

Ciężar na twych barkach wydaje się wielki 

Diabeł tępym nożem podcina  skrzydła jednym ruchem ręki 

Twojego  anioła który i tak jest jest już cierpki

Czujesz się taki pusty oschły patrząc na świat wielki

Piękny za razem mały za razem wstrętny 

Chciałbym żebyś pamiętał  nie cię zapamięta 

Ostatnia twoja łza co skapnie wyschnie jak.. 

 

Urwana strona 

 

Twoje Oko Orionie już nie jest tak krzepkie 

Źrenice tak wielkie choć puste a niebo zamknięte

Dla Ciebie zamykam a piekło otworzę 

Wstań już ze swych kolan …

 

Dalsze pismo nie czytelne 

PINK MOUNTAIN NO.68

Różowa góra przedziwne miejsce dalej słychać w niej krzyki zaklęte 

Zamknięte w niej bydło w różowej skorupie 

Wciąż dyszy wciaz płacze wciąż ogień czuje

Z legend wiejskich i miejskich z dziada na ojca 

Z matki na córkę z gościa do gościa 

Legendę znają różowej góry fragment jej zobacz swym okiem czułym 

Pierwsze szły psy i prowadziły wyklęte 

Zwierzęta do cudnej lecz chwili daremnej

Szepnęły to koniom co dumne i wielkie pędziły szybkim ogromnym tempem 

Krowy i owce jałówki baranki , koziołki strachliwe słuchały matki 

I ojca byka małe cielaki wszystkie szły bo pomysł był taki

Zobaczyć co jest w stronie zakazu gdy ludzi wszystkie przegnały od razu   

Nie mogły tam chodzić więc wyruszyły 

Zginęły wszystkie jak to zrobiły?

Myślały ostatnie ze pierwsze się boją słów ludzkich i wrócić cha  na to nie pozwolą 

Myślały że kłamią że pożar jest wielki 

Bunt został stłamszony każdy z nich wyklętym 

Psy gryzły psy które wracały nie słuchać koziołki już mamy miały 

Wielką ciekawość była za wielka 

Próżne się stały ich i tak małe serca 

Lecz prawda to była bo wulkan się ostał 

Z zakazanej ziemi już dawno powstał 

Człowiek brutalny choc jednak był mądry 

Przy gorzkiej lawie okazał się dobry 

Lecz było za późno zalało zrebaczki

Pieski cielaczki i wszystkie zwierzaczki 

PINK FOREST NO.69

Różowe drzewa w fioletowym lesie

Wiatr chmury niesie bo się zbliża jesień 

W fioletowym lesie chmury wpadły w drzewa

Na środku pola kocur się wygrzewa

Po środku tego lasu stoi sobie chatka

Nad różowym jeziorem chatka kurza łapka

W środku niej siedzi wiedźma ryby sobie łapie

Jeśli do niej przyjdziesz to cię zamknie w szafie 

Będzie Cię męczyła po coś do niej przylazł 

Jeszcze żaden grzybiarz nigdy od niej nie wylazł 

Chatka kurza łapka łapie tych biedaków 

Zakłada im czapki i wrzuca ich do lasu 

Zmienia w muchomory to taki brzydki psikus 

Nie mogą sie odmienić cicho szepczą wypuść

VERY OLD BOOK NO.70

Wpadła prosto do króliczej nory, mknąc obok sękatych drzew, gdzie mieszkają cienie.

„To kot? Istotnie, z tak zielonymi oczami i najszerszym uśmiechem, jaki kiedykolwiek widziano!”

Kot z Cheshire, w tak jasnych paskach, powitał ją magicznym blaskiem.

„W którą stronę powinnam pójść?” – zapytała z troską.

„To zależy od tego, dokąd chcesz zajść, moja droga!”

​

CYTAT ALICJA W KRAINIE CZARÓW

bottom of page